## 9. Iunii 2024

## Dominica X per annum
hebdomada 2 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio et nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Médiæ noctis tempus est;

prophética vox ádmonet

dicámus laudes ut Deo

Patri semper ac Fílio,

Sancto quoque Spirítui:

perfécta enim Trínitas

uniúsque substántiæ

laudánda nobis semper est.

Terrórem tempus hoc habet,

quo, cum vastátor ángelus

Ægýpto mortem íntulit,

delévit primogénita.

Hæc iustis hora salus est,

quos tunc ibídem ángelus

ausus puníre non erat,

signum formídans sánguinis.

Ægýptus flebat fórtiter

tantórum diro fúnere;

solus gaudébat Israel

agni protéctus sánguine.

Nos verus Israel sumus:

lætámur in te, Dómine,

hostem spernéntes et malum,

Christi defénsi sánguine.

Dignos nos fac, rex óptime,

futúri regni glória,

ut mereámur láudibus

ætérnis te concínere. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Salve dies, diérum glória,

dies felix Christi victória,

dies digna iugi lætítia,

dies prima.

Lux divína cæcis irrádiat,

in qua Christus inférnum spóliat,

mortem vincit et reconcíliat

summis ima.

Sempitérni regis senténtia

sub peccáto conclúsit ómnia;

ut infírmis supérna grátia

subveníret,

Dei virtus et sapiéntia

temperávit iram cleméntia,

cum iam mundus in præcipítia

totus iret.

Resurréxit liber ab ínferis

restaurátor humáni géneris,

ovem suam repórtans úmeris

ad supérna.

Angelórum pax fit et hóminum,

plenitúdo succréscit órdinum,

triumphántem laus decet Dóminum,

laus ætérna.

Harmoníæ cæléstis pátriæ

vox concórdet matris Ecclésiæ,

« Allelúia » frequéntet hódie

plebs fidélis.

Triumpháto mortis império,

triumpháli fruámur gáudio;

in terra pax, et iubilátio

sit in cælis. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Dómine Deus meus, confessiónem et decórem induísti, amíctus lúmine sicut vestiménto, allelúia.

Psalmus 103 (104)
Hymnus ad Dominum creatorem
Si quis in Christo nova creatura; vetera transierunt, ecce, facta sunt nova (2 Cor 5, 17).
I

Bénedic, ánima mea, Dómino. *

Dómine Deus meus, magnificátus es veheménter!

Maiestátem et decórem induísti, *

amíctus lúmine sicut vestiménto.

Exténdens cælum sicut velum, *

qui éxstruis in aquis cenácula tua.

Qui ponis nubem ascénsum tuum, *

qui ámbulas super pennas ventórum.

Qui facis ángelos tuos spíritus *

et minístros tuos ignem uréntem.

Qui fundásti terram super stabilitátem suam, *

non inclinábitur in sǽculum sǽculi.

Abýssus sicut vestiméntum opéruit eam, *

super montes stabant aquæ.

Ab increpatióne tua fúgiunt, *

a voce tonítrui tui formídant.

Ascéndunt in montes et descéndunt in valles, *

in locum, quem statuísti eis.

Términum posuísti, quem non transgrediéntur, *

neque converténtur operíre terram.

Qui emíttis fontes in torréntes; *

inter médium móntium pertransíbunt,

potábunt omnes béstias agri, *

exstínguent ónagri sitim suam.

Super ea vólucres cæli habitábunt, *

de médio ramórum dabunt voces.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Dómine Deus meus, confessiónem et decórem induísti, amíctus lúmine sicut vestiménto, allelúia.

Ant. 2 Edúxit Dóminus panem de terra, et vinum lætíficans cor hóminis, allelúia.

II

Rigas montes de cenáculis tuis, *

de fructu óperum tuórum sátias terram.

Prodúcis fenum iuméntis *

et herbam servitúti hóminum,

edúcens panem de terra *

et vinum, quod lætíficat cor hóminis;

exhílarans fáciem in óleo, *

panis autem cor hóminis confírmat.

Saturabúntur ligna Dómini *

et cedri Líbani, quas plantávit.

Illic pásseres nidificábunt, *

eródii domus in vértice eárum.

Montes excélsi cervis, *

petræ refúgium hyrácibus.

Fecit lunam ad témpora signánda, *

sol cognóvit occásum suum.

Posuísti ténebras, et facta est nox: *

in ipsa reptábunt omnes béstiæ silvæ,

cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant *

et quærant a Deo escam sibi.

Oritur sol, et congregántur, *

et in cubílibus suis recúmbunt.

Exit homo ad opus suum *

et ad operatiónem suam usque ad vésperum.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Edúxit Dóminus panem de terra, et vinum lætíficans cor hóminis, allelúia.

Ant. 3 Vidit Deus cuncta quæ fécerat, et erant valde bona, allelúia.

III

Quam multiplicáta sunt ópera tua, Dómine! †

Omnia in sapiéntia fecísti, *

impléta est terra creatúra tua.

Hoc mare magnum et spatiósum et latum: †

illic reptília, quorum non est númerus, *

animália pusílla cum magnis;

illic naves pertransíbunt, *

Levíathan, quem formásti ad ludéndum cum eo.

Omnia a te exspéctant, *

ut des illis escam in témpore suo.

Dante te illis, cólligent, *

aperiénte te manum tuam, implebúntur bonis.

Averténte autem te fáciem, turbabúntur; †

áuferes spíritum eórum, et defícient *

et in púlverem suum reverténtur.

Emíttes spíritum tuum, et creabúntur, *

et renovábis fáciem terræ.

Sit glória Dómini in sǽculum; *

lætétur Dóminus in opéribus suis.

Qui réspicit terram et facit eam trémere, *

qui tangit montes, et fúmigant.

Cantábo Dómino in vita mea, *

psallam Deo meo quámdiu sum.

Iucúndum sit ei elóquium meum, *

ego vere delectábor in Dómino.

Defíciant peccatóres a terra †

et iníqui, ita ut non sint. *

Bénedic, ánima mea, Dómino.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Vidit Deus cuncta quæ fécerat, et erant valde bona, allelúia.

Vestri beáti óculi quia vident.

Et aures vestræ quia áudiunt.

LECTIO PRIOR

De libro Sirácidæ

46, 1-12

Laus Iosue et Chaleb

Fortis in bello Iesus fílius Nun,

succéssor Móysi in prophétis,

qui fuit secúndum nomen suum

máximus in salútem electórum Dei,

qui víndicet in insurgéntes hostes,

ut herédem fáciat Israel.

Quam glóriam adéptus est in tolléndo manus suas

et iactándo contra civitátem acínacem!

Quis ante illum réstitit?

Nam bella Dómini ipse perdúxit.

An non in manu eius impedítus est sol,

et una dies facta est quasi duo?

Invocávit Altíssimum poténtem

in oppugnándo inimícos úndique;

et audívit illum magnus Dóminus

in saxis grándinis virtútis valde fortis.

Impetum fecit contra gentem hostílem

et in descénsu pérdidit contrários,

ut cognóscant gentes armatúram eius,

quia contra Deum bellum eórum est:

étenim secútus est a tergo Poténtis.

Et in diébus Móysi misericórdiam fecit,

ipse et Chaleb fílius Iephónne,

stare contra congregatiónem

prohibére gentem a peccátis

et perfríngere murmur malítiæ.

ídeo et ipsi duo liberáti sunt

a número sescentórum mílium péditum,

ut indúcerent illos in hereditátem,

in terram, quæ manat lac et mel.

Et dedit Dóminus ipsi Chaleb fortitúdinem,

et usque in senectútem permánsit illi,

ut ascénderet in excélsum terræ locum;

et semen ipsíus obtínuit hereditátem,

ut vidérent omnes fílii Israel

quia bonum est óbsequi Dómino.

RESPONSORIUM

Sir 46, 6. 4a. 5a

Invocávit Altíssimum poténtem in oppugnándo inimícos úndique; * Et audívit illum magnus Dóminus in saxis grándinis virtútis valde fortis.

Quis ante illum réstitit? an non in manu eius impedítus est sol? * Et audívit illum magnus Dóminus in saxis grándinis virtútis valde fortis.Quis ante illum réstitit? an non in manu eius impedítus est sol?

LECTIO ALTERA

Incipit Epístola sancti Ignátii Antiochéni epíscopi et mártyris ad Romános

(Inscriptio, nn. 1, 1 – 2, 2: Funk 1, 213-215)

Nolo hominibus placere, sed Deo

Ignátius, qui et Theóphorus, Ecclésiæ misericórdiam consecútæ in magnificéntia Patris altíssimi et Iesu Christi, Fílii eius únici: Ecclésiæ diléctæ et illuminátæ voluntáte eius, qui vult ómnia, quæ sunt secúndum caritátem Iesu Christi, Dei nostri; quæ étiam præsidet in loco regiónis Romanórum, digna Deo, digna decóre, digna quæ beáta prædicétur, digna laude, digna quæ voti compos fiat, digne casta et univérso caritátis cœtui præsidens, Christi legem habens, Patris nómine insigníta, quam et salúto in nómine Iesu Christi, Fílii Patris; iis, qui secúndum carnem et spíritum cuívis ipsíus præcépto sunt adunáti, grátia Dei inseparabíliter repléti et ab omni aliéno colóre sunt expurgáti, plúrimam in Iesu Christo, Deo nostro, et intaminátam opto salútem.

Cum précibus meis apud Dóminum impetrássem, ut Deo dignos vultus vestros cérnerem, sicut étiam perseverávi peténdo, ut id accíperem; vinctus enim in Christo Iesu vos salutáre spero, síquidem volúntas Dei sit, ut dignus hábear, qui ad finem pervéniam. Recte enim dispósitum est princípium, si grátiam cónsequar, ut sortem meam sine impediménto accípiam. Tímeo enim vestram caritátem, ne ea mihi nóceat. Vobis enim fácile est quod vultis fácere; mihi vero diffícile est Deo potíri, si vos mihi non parcátis.

Nolo enim vos homínibus placére, sed Deo placére, quemádmodum et placétis. Nec enim ego umquam tale tempus Deo potiéndi attíngam, nec vos, si siluéritis, melióri óperi inscríbi potéritis. Si enim de me siluéritis, verbum Dei fiam; si autem carnem meam amavéritis, rursus ero vox. Nolíte plus mihi præbére, quam ut ímmoler Deo, dum adhuc altáre parátum est, ut in caritáte chorus effécti canátis Patri in Christo Iesu, quod Deus epíscopum Sýriæ inveníri dignátus est, ab oriénte in occidéntem eum arcéssens. Bonum est a mundo occídere ad Deum, ut in ipso óriar.

RESPONSORIUM

Phil 1, 21; Gal 6, 14

Mihi vívere Christus est et mori lucrum. * Mihi absit gloriári nisi in cruce Dómini nostri Iesu Christi.

Per quem mihi mundus crucifíxus est, et ego mundo. * Mihi absit gloriári nisi in cruce Dómini nostri Iesu Christi.

HYMNUS

Te Deum laudámus: *

te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem, *

omnis terra venerátur.

Tibi omnes ángeli, *

tibi cæli et univérsæ potestátes:

tibi chérubim et séraphim *

incessábili voce proclámant:

Sanctus, * Sanctus, * Sanctus *

Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra *

maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus *

Apostolórum chorus,

te prophetárum *

laudábilis númerus,

te mártyrum candidátus *

laudat exércitus.

Te per orbem terrárum *

sancta confitétur Ecclésia,

Patrem *

imménsæ maiestátis;

venerándum tuum verum *

et únicum Fílium;

Sanctum quoque *

Paráclitum Spíritum.

Tu rex glóriæ, *

Christe.

Tu Patris *

sempitérnus es Fílius.

Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem, *

non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, *

aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, *

in glória Patris.

Iudex créderis *

esse ventúrus.

Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, *

quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum sanctis tuis *

in glória numerári.

Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, *

et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, *

et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies *

benedícimus te;

et laudámus nomen tuum in sǽculum, *

et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto *

sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, *

miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, *

quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: *

non confúndar in ætérnum.

ORATIO

Orémus.

Deus, a quo bona cuncta procédunt, tuis largíre supplícibus, ut cogitémus, te inspiránte, quæ recta sunt, et, te gubernánte, éadem faciámus. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Deinde, saltem in celebratione communi, additur acclamatio:

Benedicámus Dómino.

Deo grátias.

In celebratione protracta vigiliæ dominicalis et sollemnitatum, ante hymnum Te Deum dicuntur cantica et legitur Evangelium, sicut in Appendice indicatur.

Si Officium lectionis dicitur immediate ante aliam Horam, tunc initio prædicti Officii præponi potest hymnus huic Horæ congruus; in fine vero omittuntur oratio et acclamatio, atque initio sequentis Horæ omittitur versus introductorius cum Gloria Patri etc.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky