## 21. Maii 2024

##
memoria ad libitum

Natus est sanctus Christophorus in vico San Rafæl Totatiche in México anno 1869. Persecutione erga catholicam Ecclésiam grassante, una cum viginti quattuor aliis presbyteris et christifidelibus laicis, quibus sociatur, variis e dicionibus Mexici variorumque ætatum in odium christiani nominis Christum Regem, sicut socii, confitens, martyrium subiit anno 1927.

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio et nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Rex glorióse mártyrum,

coróna confiténtium,

qui respuéntes térrea

perdúcis ad cæléstia,

Aurem benígnam prótinus

appóne nostris vócibus;

tropǽa sacra pángimus,

ignósce quod delíquimus.

Tu vincis in martýribus

parcéndo confessóribus;

tu vince nostra crímina

donándo indulgéntiam.

Præsta, Pater piíssime,

Patríque compar Unice,

cum Spíritu Paráclito

regnans per omne sǽculum. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Exsúrgit Deus, et fúgiunt qui odérunt eum a fácie eius.

Psalmus 67 (68)
Triumphalis ingressus Domini
Ascendens in altum captivam duxit captivitatem, dedit dona hominibus (Eph 4, 8).
I

Exsúrgit Deus, et dissipántur inimíci eius; *

et fúgiunt qui odérunt eum a fácie eius.

Sicut dissipátur fumus, tu díssipas; †

sicut fluit cera a fácie ignis, *

sic péreunt peccatóres a fácie Dei.

Et iusti læténtur et exsúltent in conspéctu Dei *

et delecténtur in lætítia.

Cantáte Deo, psalmum dícite nómini eius; †

iter fácite ei, qui fertur super nubes: *

Dóminus nomen illi.

Iubiláte in conspéctu eius; †

pater orphanórum et iudex viduárum, *

Deus in habitáculo sancto suo.

Deus, qui inhabitáre facit desolátos in domo, †

qui edúcit vinctos in prosperitátem; *

verúmtamen rebélles habitábunt in árida terra.

Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, *

cum pertransíres in desérto, terra mota est,

étiam cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, *

a fácie Dei Israel.

Plúviam voluntáriam effundébas, Deus; *

hereditátem tuam infirmátam, tu refecísti eam.

Animália tua habitábant in ea, *

parásti in bonitáte tua páuperi, Deus.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Exsúrgit Deus, et fúgiunt qui odérunt eum a fácie eius.

Ant. 2 Deus noster, Deus ad salvándum; et Dómini sunt éxitus mortis.

II

Dóminus dat verbum; *

vírgines annuntiántes bona sunt agmen ingens:

« Reges exercítuum fúgiunt, fúgiunt, *

et spécies domus dívidit spólia.

Et vos dormítis inter médias caulas: *

alæ colúmbæ nitent argénto, et pennæ eius pallóre auri.

Dum dispérgit Omnípotens reges super eam, *

nive dealbátur Selmon ».

Mons Dei mons Basan, *

mons cacúminum mons Basan.

Ut quid invidétis, montes cacúminum, †

monti, in quo beneplácitum est Deo inhabitáre? *

Etenim Dóminus habitábit in finem.

Currus Dei decem mília mílium: *

Dóminus venit de Sínai in sancta.

Ascendísti in altum, captívam duxísti captivitátem; †

accepísti in donum hómines, *

ut étiam rebélles hábitent apud Dóminum Deum.

Benedíctus Dóminus die cotídie; *

portábit nos Deus salutárium nostrórum.

Deus noster, Deus ad salvándum; *

et Dómini, Dómini éxitus mortis.

Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum, *

vérticem capillátum perambulántium in delíctis suis.

Dixit Dóminus: « Ex Basan redúcam, *

redúcam de profúndo maris,

ut intingátur pes tuus in sánguine, *

lingua canum tuórum ex inimícis portiónem invéniat ».

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Deus noster, Deus ad salvándum; et Dómini sunt éxitus mortis.

Ant. 3 Regna terræ, cantáte Deo; psállite Dómino.

III

Vidérunt ingréssus tuos, Deus, *

ingréssus Dei mei, regis mei in sancta.

Præcédunt cantóres, †

postrémi véniunt psalléntes, *

in médio iuvénculæ tympanístriæ.

« In ecclésiis benedícite Deo, *

Dómino, vos de fóntibus Israel ».

Ibi Béniamin adulescéntulus ducens eos, †

príncipes Iudæ cum turma sua, *

príncipes Zábulon, príncipes Néphthali.

Manda, Deus, virtúti tuæ; *

confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.

A templo tuo in Ierúsalem *

tibi áfferent reges múnera.

Increpa feram arúndinis, †

congregatiónem taurórum in vítulis populórum, *

prostérnant se cum láminis argénti.

Díssipa gentes, quæ bella volunt. †

Vénient optimátes ex Ægýpto, *

Æthiópia prævéniet manus suas Deo.

Regna terræ, cantáte Deo, psállite Dómino, †

psállite Deo, qui fertur super cælum cæli ad oriéntem; *

ecce dabit vocem suam, vocem virtútis.

Tribúite virtútem Deo. †

Super Israel magnificéntia eius *

et virtus eius in núbibus.

Mirábilis, Deus, de sanctuário tuo! †

Deus Israel ipse tríbuet virtútem et fortitúdinem plebi suæ. *

Benedíctus Deus!

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Regna terræ, cantáte Deo; psállite Dómino.

Audiam quid loquátur Dóminus Deus.

Loquétur pacem ad plebem suam.

LECTIO PRIOR

De libro Qóhelet

3, 1-22

Temporum diversitas

Omnia tempus habent,

et moméntum suum cuíque negótio sub cælo:

tempus nascéndi et tempus moriéndi,

tempus plantándi et tempus evelléndi, quod plantátum est,

tempus occidéndi et tempus sanándi,

tempus destruéndi et tempus ædificándi,

tempus flendi et tempus ridéndi,

tempus plangéndi et tempus saltándi,

tempus spargéndi lápides et tempus eos colligéndi,

tempus amplexándiet tempus longe fíeri ab ampléxibus,

tempus quæréndi et tempus perdéndi,

tempus custodiéndi et tempus abiciéndi,

tempus scindéndi et tempus consuéndi,

tempus tacéndi et tempus loquéndi,

tempus dilectiónis et tempus ódii,

tempus belli et tempus pacis.

Quid lucri habet, qui operátur, de labóre suo?

Vidi occupatiónem, quam dedit Deus fíliis hóminum, ut occuparéntur in ea. Cuncta fecit bona in témpore suo; et mundum trádidit cordi eórum, et non invéniet homo opus, quod operátus est Deus ab inítio usque ad finem. Cognóvi quod nihil boni esset in eis nisi lætári et fácere bene in vita sua. Omnis enim homo, qui cómedit et bibit et videt bonum de labóre suo, hoc donum Dei est. Dídici quod ómnia ópera, quæ fecit Deus, persevérent in perpétuum; non póssumus eis quidquam áddere nec auférre, quæ fecit Deus, ut timeátur. Quod iam fuit, ipsum est; et quod futúrum est, iam fuit, et Deus requírit, quod ábiit.

Et adhuc vidi sub sole: in loco iudícii ibi impíetas, et in loco iustítiæ ibi iníquitas; et dixi in corde meo: « Iustum et ímpium iudicábit Deus, quia tempus omni rei et ómnibus occásio ».

Dixi in corde meo de fíliis hóminum, ut probáret eos Deus et osténderet eos in semetípsis símiles esse béstiis. Quóniam sors filiórum hóminis et iumentórum una est atque éadem: sicut móritur homo, sic et illa moriúntur; et idem spíritus ómnibus: nihil habet homo iuménto ámplius, quia ómnia vánitas. Et ómnia pergunt ad unum locum: de terra facta sunt ómnia et in terram ómnia páriter revertúntur.

Quis novit si spíritus filiórum hóminis ascéndat sursum, et si spíritus iumentórum descéndat deórsum in terram? Et deprehéndi nihil esse mélius quam lætári hóminem in ópere suo; nam hæc est pars illíus. Quis enim eum addúcet, ut post se futúra cognóscat?

RESPONSORIUM

1 Cor 7, 29b. 31; Qoh 3, 1

Tempus breviátum est; réliquum est ut qui utúntur hoc mundo sint tamquam non abuténtes. * Prǽterit enim figúra huius mundi.

Omnia tempus habent, et moméntum suum cuíque negótio sub cælo. * Prǽterit enim figúra huius mundi.

LECTIO ALTERA

Ex Epístolis sancti Cypriáni epíscopi et mártyris

(Ep. 6, 1-2: CSEL 3, 480-482)

Qui ad Domini promissa venire cupimus, imitari Dominum in omnibus debemus

Salúto vos, fratres caríssimi, optans ipse quoque conspéctu vestro frui, si me ad vos perveníre loci condício permítteret. Quid enim mihi optátius et lǽtius posset accídere quam nunc vobis inhærére, ut complecterémini me mánibus illis, quæ puræ et innocéntes et domínicam fidem servántes sacrílega obséquia respuérunt?

Quid iucúndius et sublímius quam osculári nunc ora vestra, quæ gloriósa voce Dóminum conféssa sunt, cónspici étiam præséntem ab óculis vestris, qui, despécto sǽculo, conspiciéndo Deo digni exstitérunt?

Sed, quóniam huic lætítiæ interésse facúltas non datur, has pro me ad aures et ad óculos vestros vicárias lítteras mitto, quibus grátulor páriter et exhórtor, ut in confessióne cæléstis glóriæ fortes et stábiles perseverétis, et ingréssi viam domínicæ dignatiónis, ad accipiéndam corónam spiritáli virtúte pergátis, habéntes Dóminum protectórem et ducem qui dixit: Ecce ego vobíscum sum ómnibus diébus usque ad consummatiónem mundi.

O beátum cárcerem, quem illustrávit vestra præséntia! O beátum cárcerem, qui hómines Dei mittit ad cælum! O ténebras lucidióres sole ipso et luce hac mundi clarióres, ubi modo constitúta sunt Dei templa et sanctificáta divínis confessiónibus membra vestra!

Nec quicquam nunc versétur in córdibus et méntibus vestris quam divína præcépta et mandáta cæléstia, quibus vos ad tolerántiam passiónis Spíritus Sanctus semper animávit. Nemo mortem cógitet, sed immortalitátem, nec temporáriam pœnam, sed glóriam sempitérnam, cum scriptum sit: Pretiósa est in conspéctu Dei mors iustórum eius. Et íterum: Sacrifícium Deo spíritus contribulátus, cor contrítum et humitiátum Deus non déspicit.

Et íterum, ubi lóquitur Scriptúra divína de torméntis, quæ mártyres Dei cónsecrant et ipsa passiónis probatióne sanctíficant: Et si coram homínibus torménta passi sunt, spes eórum immortalitáte plena est. Iudicábunt natiónes et dominabúntur pópulis, et regnábit eórum Dóminus in perpétuum.

Quando ergo iudicatúros vos et regnatúros cum Christo Dómino cogitátis, exsultétis necésse est et futurórum gáudio præséntia supplícia calcétis, sciéntes ab inítio mundi sic institútum ut labóret istic in sæculári conflictatióne iustítia, quando in orígine statim prima Abel iustus occíditur, et exínde iusti quique et prophétæ et apóstoli missi.

Quibus ómnibus Dóminus quoque in se ipso constítuit exémplum, docens ad suum regnum non, nisi eos qui se per viam suam secúti sint, perveníre, dicens: Qui amat ánimam suam in isto sǽculo, perdet illam. Et qui odit ánimam suam in isto sǽculo, in vitam ætérnam conservábit illam. Et íterum: Nolíte timére eos qui occídunt corpus, ánimam vero non possunt occídere: magis autem metúite eum, qui potest et ánimam et corpus occídere in gehénnam.

Paulus étiam nos adhortátur, ut, qui ad Dómini promíssa veníre cúpimus, imitári Dóminum in ómnibus debeámus: Sumus, inquit, fílii Dei. Si autem fílii, et herédes Dei, coherédes autem Christi, síquidem compatiámur, ut et commagnificémur.

RESPONSORIUM

Prœliántes nos et fídei congressióne pugnántes, spectat Deus, spectant ángeli eius, spectat et Christus. * Quanta est glóriæ dígnitas, et quanta felícitas præsénte Deo cóngredi, et Christo iúdice coronári.

Armémur víribus totis et parémur ad agónem mente incorrúpta, fide íntegra, virtúte devóta. * Quanta est glóriæ dígnitas, et quanta felícitas præsénte Deo cóngredi, et Christo iúdice coronári.

ORATIO

Orémus.

Omnípotens ætérne Deus, qui beátos Christóphorum, presbýterum, et sócios Christo Regi usque ad martýrium fidéles effecísti, eórum intercessióne nobis concéde, ut, in veræ fídei perseverántes confessióne amóris tui mandátis semper inhærére valeámus. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Deinde, saltem in celebratione communi, additur acclamatio:

Benedicámus Dómino.

Deo grátias.

In celebratione protracta vigiliæ dominicalis et sollemnitatum, ante hymnum Te Deum dicuntur cantica et legitur Evangelium, sicut in Appendice indicatur.

Si Officium lectionis dicitur immediate ante aliam Horam, tunc initio prædicti Officii præponi potest hymnus huic Horæ congruus; in fine vero omittuntur oratio et acclamatio, atque initio sequentis Horæ omittitur versus introductorius cum Gloria Patri etc.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky