## 18. Maii 2024

## Sabbatum, tempus paschale, hebdomada 7
hebdomada 3 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio et nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Ætérne rex altíssime,

redémptor et fidélium,

quo mors solúta déperit,

datur triúmphus grátiæ,

Scandis tribúnal déxteræ

Patris tibíque cǽlitus

fertur potéstas ómnium,

quæ non erat humánitus,

Ut trina rerum máchina

cæléstium, terréstrium

et inferórum cóndita,

flectat genu iam súbdita.

Tremunt vidéntes ángeli

versam vicem mortálium;

culpat caro, purgat caro,

regnat caro Verbum Dei.

Tu, Christe, nostrum gáudium,

manens perénne prǽmium,

mundi regis qui fábricam,

mundána vincens gáudia.

Hinc te precántes quǽsumus,

ignósce culpis ómnibus

et corda sursum súbleva

ad te supérna grátia,

Ut, cum rubénte cœ́peris

clarére nube iúdicis,

pœnas repéllas débitas,

reddas corónas pérditas.

Iesu, tibi sit glória,

qui scandis ad cæléstia

cum Patre et almo Spíritu,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius, et mirabília eius fíliis hóminum, allelúia.

Psalmus 106 (107)
Pro liberatione gratiarum actio
Verbum misit Deus filiis Israel evangelizans pacem per Iesum Christum (Act 10, 36).
I

Confitémini Dómino, quóniam bonus, *

quóniam in sǽculum misericórdia eius.

Dicant, qui redémpti sunt a Dómino, *

quos redémit de manu adversárii,

et de regiónibus congregávit eos, †

a solis ortu et occásu, *

ab aquilóne et mari.

Erravérunt in solitúdine, in inaquóso, *

viam civitátis habitatiónis non invenérunt.

Esuriéntes et sitiéntes, *

ánima eórum in ipsis defécit.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, *

et de necessitátibus eórum erípuit eos.

Et dedúxit eos in viam rectam, *

ut irent in civitátem habitatiónis.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eius *

et mirabília eius in fílios hóminum,

quia satiávit ánimam sitiéntem *

et ánimam esuriéntem replévit bonis.

Sedéntes in ténebris et umbra mortis, *

vincti in mendicitáte et ferro,

quia exacerbavérunt elóquia Dei *

et consílium Altíssimi sprevérunt.

Et humiliávit in labóribus cor eórum, *

infirmáti sunt, nec fuit qui adiuváret.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, *

et de necessitátibus eórum liberávit eos.

Et edúxit eos de ténebris et umbra mortis *

et víncula eórum dirúpit.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eius *

et mirabília eius in fílios hóminum,

quia contrívit portas ǽreas *

et vectes férreos confrégit.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Confiteántur Dómino misericórdiæ eius, et mirabília eius fíliis hóminum, allelúia.

Ant. 2 Ipsi vidérunt ópera Dei et mirabília eius, allelúia.

II

Stulti facti sunt in via iniquitátis suæ *

et propter iniustítias suas afflícti sunt;

omnem escam abomináta est ánima eórum, *

et appropinquavérunt usque ad portas mortis.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, *

et de necessitátibus eórum liberávit eos.

Misit verbum suum et sanávit eos *

et erípuit eos de interitiónibus eórum.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eius *

et mirabília eius in fílios hóminum,

et sacríficent sacrifícium laudis *

et annúntient ópera eius in exsultatióne.

Qui descéndunt mare in návibus, *

faciéntes operatiónem in aquis multis,

ipsi vidérunt ópera Dómini *

et mirabília eius in profúndo.

Dixit et excitávit spíritum procéllæ, *

et exaltáti sunt fluctus eius.

Ascéndunt usque ad cælos †

et descéndunt usque ad abýssos; *

ánima eórum in malis tabescébat.

Turbáti sunt et moti sunt sicut ébrius, *

et omnis sapiéntia eórum devoráta est.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, *

et de necessitátibus eórum edúxit eos.

Et státuit procéllam eius in auram, *

et tacuérunt fluctus eius.

Et lætáti sunt quia siluérunt, *

et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eius *

et mirabília eius in fílios hóminum,

et exáltent eum in ecclésia plebis *

et in convéntu seniórum laudent eum.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ipsi vidérunt ópera Dei et mirabília eius, allelúia.

Ant. 3 Vidébunt recti et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini, allelúia.

III

Pósuit flúmina in desértum *

et éxitus aquárum in sitim,

terram fructíferam in salsúginem *

a malítia inhabitántium in ea.

Pósuit desértum in stagna aquárum *

et terram sine aqua in éxitus aquárum.

Et collocávit illic esuriéntes, *

et constituérunt civitátem habitatiónis.

Et seminavérunt agros et plantavérunt víneas *

et fecérunt fructum in provéntum suum.

Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis, *

et iuménta eórum non minorávit.

Et pauci facti sunt et vexáti sunt *

a tribulatióne malórum et dolóre.

Effúdit contemptiónem super príncipes *

et erráre facit eos in desérto ínvio.

Et suscépit páuperem de inópia *

et pósuit sicut oves famílias.

Vidébunt recti et lætabúntur, *

et omnis iníquitas oppilábit os suum.

Quis sápiens, et custódiet hæc *

et intélleget misericórdias Dómini?

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Vidébunt recti et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini, allelúia.

Deus regenerávit nos in spem vivam, allelúia.

Per resurrectiónem Iesu Christi ex mórtuis, allelúia.

LECTIO PRIOR

Epístola tértia beáti Ioánnis apóstoli

1, 1-15

In veritate ambulemus

Présbyter Gaio caríssimo, quem ego díligo in veritáte.

Caríssime, in ómnibus exópto próspere te ágere et valére, sicut próspere agit ánima tua. Nam gavísus sum valde veniéntibus frátribus et testimónium perhibéntibus veritáti tuæ, quómodo tu in veritáte ámbules. Maius horum non hábeo gáudium, quam ut áudiam fílios meos in veritáte ambuláre.

Caríssime, fidéliter facis, quidquid operáris in fratres et hoc in peregrínos, qui testimónium reddidérunt caritáti tuæ in conspéctu ecclésiæ. Bene fácies subvéniens illis in via digne Deo; pro nómine enim profécti sunt, nihil accipiéntes a gentílibus. Nos ergo debémus subleváre huiúsmodi, ut cooperatóres simus veritátis.

Scripsi áliquid ecclésiæ; sed is, qui amat primátum gérere in eis, Diótrephes, non récipit nos. Propter hoc, si vénero commonébo eius ópera, quæ facit verbis malígnis gárriens in nos; et quasi non ei ista suffíciant, nec ipse súscipit fratres et eos, qui cúpiunt, próhibet et de ecclésia éicit.

Caríssime, noli imitári malum, sed quod bonum est. Qui benéfacit, ex Deo est; qui maléfacit non vidit Deum.

Demétrio testimónium rédditur ab ómnibus et ab ipsa veritáte; sed et nos testimónium perhibémus, et scis quóniam testimónium nostrum verum est.

Multa hábui scríbere tibi, sed nólui per atraméntum et cálamum scríbere tibi; spero autem prótinus te vidére, et os ad os loquémur.

Pax tibi. Salútant te amíci. Salúta amícos nominátim.

RESPONSORIUM

3 Io 11; 1 Petr 2, 19

Noli imitári malum, sed quod bonum est. * Qui benéfacit, ex Deo est, allelúia.

Hæc est grátia, si propter consciéntiam sústinet quis tristítias. * Qui benéfacit, ex Deo est, allelúia.

LECTIO ALTERA

Ex Sermónibus cuiúsdam Auctóris Africáni sǽculi sexti

(Sermo 8, 1-3: PL 65, 743-744)

Unitas Ecclesiæ linguis omnibus loquitur

Omnibus linguis locúti sunt. Sic quippe tunc Deo plácuit Sancti Spíritus significáre præséntiam, ut, qui eum accepísset, ómnibus linguis loquerétur. Intellegéndum est enim, fratres caríssimi, hunc esse Spíritum Sanctum, quo cáritas diffúnditur in córdibus nostris.

Et quóniam cáritas Ecclésiam Dei congregatúra fúerat toto orbe terrárum, quod tunc étiam unus homo póterat, Spíritum Sanctum accípiens, linguis ómnibus loqui, nunc, Sancto Spíritu congregáta, ipsa únitas Ecclésiæ linguis ómnibus lóquitur.

Proínde si quisquam díxerit alícui nostrum: « Accepísti Spíritum Sanctum, quare non linguis ómnibus lóqueris? » respondére debet: « Loquor sane ómnibus linguis: quia in eo sum Christi córpore, hoc est in Ecclésia, quæ lóquitur ómnibus linguis. Quid enim áliud tunc Deus significávit per Sancti Spíritus præséntiam, nisi Ecclésiam suam ómnibus linguis locutúram? ».

Implétum est ítaque quod promíserat Dóminus: Nemo mittit vinum novum in utres véteres, sed vinum novum in utres novos mittunt, et utráque servabúntur.

Mérito ergo, cum audiréntur linguis ómnibus loqui, nonnúlli dicébant: Hi musto pleni sunt. Iam enim facti fúerant utres novi, sanctitátis grátia renováti, ut, vino novo, hoc est, Spíritu Sancto repléti, ómnibus linguis loquéndo fervérent, Ecclésiam cathólicam per ómnium géntium linguas futúram evidentíssimo illo miráculo præsignárent.

Hunc ítaque diem sic celebráte, tamquam membra unitátis córporis Christi. Non enim frustra celebrátis, si hoc estis quod celebrátis: illi Ecclésiæ cohæréntes, quam Dóminus, implens Spíritu Sancto, toto mundo crescénte agnóscit suam, et agnóscitur a sua. Tamquam sponsus sponsam non pérdidit própriam, nemo ei suppónit aliénam.

Vobis enim ómnibus géntibus constitútis, hoc est Ecclésiæ Christi, membris Christi, córpori Christi, sponsæ Christi, Apóstolus dicit: Sufferéntes ínvicem in dilectióne, studéntes ínvicem serváre unitátem Spíritus in vínculo pacis.

Vidéte quia ubi præcépit ut sustineámus ínvicem, ibi pósuit dilectiónem; ubi spem nominávit unitátis, ibi osténdit vínculum pacis. Hæc est domus Dei, de vivis lapídibus fabricáta, in qua talem patremfamílias deléctet habitáre, cuius óculos ruína divisiónis non debet offéndere.

RESPONSORIUM

Act 15, 8-9; 11, 18b

Qui novit corda, Deus, dedit géntibus Spíritum Sanctum sicut et nobis; * Et nihil discrévit inter nos et illos, fide puríficans corda eórum, allelúia.

Ergo et géntibus pæniténtiam dedit Deus ad vitam. * Et nihil discrévit inter nos et illos, fide puríficans corda eórum, allelúia.

ORATIO

Orémus.

Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, ut, qui paschália festa perégimus, hæc, te largiénte, móribus et vita teneámus. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Deinde, saltem in celebratione communi, additur acclamatio:

Benedicámus Dómino.

Deo grátias.

In celebratione protracta vigiliæ dominicalis et sollemnitatum, ante hymnum Te Deum dicuntur cantica et legitur Evangelium, sicut in Appendice indicatur.

Si Officium lectionis dicitur immediate ante aliam Horam, tunc initio prædicti Officii præponi potest hymnus huic Horæ congruus; in fine vero omittuntur oratio et acclamatio, atque initio sequentis Horæ omittitur versus introductorius cum Gloria Patri etc.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky